Jakie metody spawania stosuje się przy konstrukcjach stalowych?

Spawanie jest jedną z podstawowych technologii wykorzystywanych przy wykonywaniu konstrukcji stalowych. Pozwala trwale łączyć elementy o różnych kształtach i wymiarach, tworząc połączenia zdolne do przenoszenia określonych obciążeń. Dobór metody spawania zależy między innymi od rodzaju stali, grubości łączonych elementów, wymagań dotyczących jakości połączenia oraz warunków, w jakich prowadzone są prace.

Spawanie metodą MAG w konstrukcjach stalowych

Jedną z najczęściej stosowanych metod przy produkcji konstrukcji stalowych jest spawanie MAG, oznaczane symbolem 135 według klasyfikacji procesów spawalniczych. Wykorzystuje ono łuk elektryczny powstający pomiędzy topliwym drutem elektrodowym a materiałem spawanym. Obszar spawania jest chroniony gazem aktywnym, najczęściej mieszanką argonu i dwutlenku węgla.

Metoda MAG sprawdza się przy łączeniu elementów ze stali niestopowych i niskostopowych. Umożliwia uzyskanie wydajnych i powtarzalnych połączeń, dlatego znajduje szerokie zastosowanie podczas produkcji słupów, belek, ram, kratownic oraz innych elementów konstrukcji stalowych.

Spawanie elektrodą otuloną i metodą TIG

Przy wykonywaniu konstrukcji stalowych stosuje się również spawanie elektrodą otuloną, określane jako MMA lub metodą 111. W tym przypadku elektroda topliwa pełni jednocześnie funkcję materiału dodatkowego. Technologia ta pozwala prowadzić prace w różnych warunkach i jest stosunkowo łatwa do zastosowania poza zakładem produkcyjnym, między innymi podczas prac montażowych i naprawczych.

Inne zastosowanie ma metoda TIG, czyli spawanie elektrodą wolframową w osłonie gazu obojętnego. Zapewnia dużą kontrolę nad procesem i pozwala uzyskać precyzyjne spoiny. W przypadku typowych konstrukcji stalowych jej zastosowanie jest bardziej ograniczone niż MAG, ale może być uzasadnione przy określonych wymaganiach dotyczących jakości lub rodzaju materiału.

Jak dobrać metodę spawania konstrukcji stalowej?

Wybór technologii powinien wynikać z dokumentacji projektowej i technologicznej oraz właściwości łączonych materiałów. Znaczenie mają między innymi gatunek i grubość stali, rodzaj połączenia, wymagana jakość spoiny oraz warunki wykonywania prac. Inne wymagania mogą występować przy produkcji elementów w hali produkcyjnej, a inne podczas spawania na placu budowy.

Istotne jest również zastosowanie odpowiednich parametrów procesu, materiałów dodatkowych i sposobu przygotowania powierzchni. Nieprawidłowo dobrana technologia może prowadzić do wad spoin, odkształceń lub niewystarczającej nośności połączenia.

Kontrola jakości spoin w konstrukcjach stalowych

Samo wykonanie spoiny nie kończy procesu wytwarzania konstrukcji. Połączenia spawane powinny być poddawane kontroli odpowiedniej do wymagań projektu i obowiązujących norm. W zależności od rodzaju konstrukcji oraz poziomu wymaganej jakości stosuje się między innymi badania wizualne, a w określonych przypadkach również badania penetracyjne, magnetyczno-proszkowe, ultradźwiękowe lub radiograficzne.

Prawidłowo dobrana metoda spawania konstrukcji stalowych, właściwe przygotowanie elementów oraz kontrola wykonanych połączeń mają bezpośrednie znaczenie dla trwałości i bezpieczeństwa konstrukcji stalowej. Z tego względu technologia spawania powinna być dobierana indywidualnie do konkretnego projektu, a prace wykonywane zgodnie z przyjętą procedurą technologiczną.